حدوداً 20 سال دانش آموزان در پایان سال اول متوسطه اقدام به انتخاب رشته می کردند و در سال دوم در یکی از رشته های تحصیلی موجود از قبیل شاخه نظری شامل رشته های ریاضی فیزیک، علوم تجربی، علوم انسانی و معارف اسلامی و یا در شاخه های فنی حرفه ای و کاردانش با طیف گسترده رشته های مرتبط در زمینه های صنعت، خدمات و کشاورزی ثبت نام و ادامه تحصیل می دادند و در نهایت دیپلم می گرفتند و ...

این مهم در اوایل بحث نظام جدید با یک مدیر دروس و مشاور دنبال می شد؛ لکن به مرور زمان پست مدیر دروس حذف و فقط مشاور نقش داشت تا این اواخر نقش کلیدی مشاور نیز کمرنگ شد و بالطبع دانش آموزان که در سنین نوجوانی به سر می برند، با انواع مسائل و مشکلات و چالش های متعدد تحصیلی، سازشی، شغلی و خانوادگی مواجه می شدند، بدون حضور فعال مشاوران و یا عدم دسترسی آسان و دلایل دیگر از مشورت با مشاوران بی بهره بودند و برخی از همین دانش آموزان با مشکل عدم انتخاب صحیح رشته تحصیلی برخورد کردند که به ناچار به دلیل مسکن و دوری راه و امور مالی و خانوادگی با ثبت نام در همان مدرسه قبلی مجبور بودند کاری بکنند که دلشان نمی خواهد و یا بر اساس میل و دستور والدین چنین تصمیمی را مجبوراً پذیرفته اند؛ کما اینکه برخی از همین دانش آموزان ترک تحصیل را ترجیح می دادند. و یا با انتقال به مدرسه جدید با تعداد کم رشته ها و عدم توازن در این امر مهم و یا حجم بالای دانش آموزان در یک رشته و کلاس خاص مورد بی مهری مسئولین مدرسه قرار می گرفتند و باید در رشته ای نام نویسی می کردند که دوست نداشتند. با گذر زمان متوجه می شدند که دروس و محتوای مطالب برایشان اهمیتی ندارد و یا سخت است. و یا با نگاه سطحی به دوستان خود به دلیل تحت فشار قرارکرفتن از سوی گروه همسالان متقاضی تغییر رشته بودند. فلذا انگیزه لارم جهت ادامه تحصیل نداشته و ندارند. مثلاً کتاب و دفتر و سایر ملزومات مدریه ای را یا تهیه نکرده اند و یا به همراه ندارند. نیز با تأخیر ورود و غیبت های مکرر به نوعی اعتراض خود را پیگیری می کنند. ...

توصیه ما این است که هنوزم دیر نشده و با یک مشاور تحصیلی مجرب و کاربلد مشورت کرده و تصمیمی عاقلانه تر بگیرید تا رضایت خاطر شما فراهم آید. همچنین سرمایه انسانی کشور ما به هدر نرود. ما اعتقادمان این است که شما دانش آموزان سرمایه اصلی در بخش نیروی انسانی کشور عزیزمان ایران هستید.

سربلندی شما آرزوی ماست...