بیشتر مردم جهت حضور در خانه، مدرسه، دانشگاه، محل کار، عروسی، مجلس ختم، بازار، مسجد، زیارت، مسافرت، تفریح، کشاورزی، باغبانی، دامداری و ... با ظاهر متفاوتی حاضر می شوند.

اگر قصد شرکت در فعالیت های مدرسه و دانشگاه داشته باشیم، معمولاً با لباس فرم خود حاضر می شویم. اگر بخواهیم به یک مجلس عزا و ختم بستگان و آشنایان و نزدیکان برویم، با لباس مناسب تیره رنگی خود را می رسانیم. اگر به برنامه ی عروسی و جشنی دعوت هستیم با لباس شیک و دست اول و تازه ای به آنجا می رویم. و ... این موارد بر اساس مقتضیات و شرایط موقعیتی ما را وادار می کند که متناسب با زمان و مکان و شرایط رفتار کنیم. لکن کاملاً ملموس است که آن دسته از افرادی که مجبور به استفاده از لباس فرم هستند، به خصوص دانش آموزان با اکراه و عدم تمایل قلبی مقاومت خاصی دارند و اگر آزاد باشند، معلوم نیست که چه وضعی پیش خواهد آمد. همین دانش آموز چه پسر و چه دختر و البته به خصوص دخترکان احساسی و نیازمند توجه و البته زیباپرست در صورتی که امکانش باشد در زمان خروج از کلاس درس و مدرسه حاضر است به وضعیتی که خود می پسندد و جامعه انتظار دارد عمل کند. بدین ترتیب که لباس بیرون بپوشد، آرایش کند، ترگل ورگل کند و ظاهری بسازد که دیگران به نوعی به او توجه کنند و یا حداقل انگ املی و سنتی و کهنگی و ... نخورد.

واقعاً چه اتفاقی می افتد وقتی دانش آموزان لباس فرم می پوشند که انگار احساس می کنند تنشان در زندان هست؟ اشکال و مشکل لباس فرم در چیست؟ کدام دوره از تاریخ بوده است که کوچکترها برای بزرگترها قانون نوشته باشند؟ مگر خلبان،  نظامی، پرستار، مهندس و ... لباس فرم ندارند؟ مگر نه این است که همین افراد در خارج از محیط کار می توانند از لباس بیرون استفاده کنند؟ دانش آموز هم تا زمانی که در مدرسه حضور دارد، موظف است لباس فرم به تن کند. البته شایان ذکر است که معلمان و عوامل مدرسه نیز باید لباس فرم داشته باشند تا تفاوتی بین معلم و متعلم نباشد و عدالت برقرار گردد.

اما حرف اصلی اینجاست که درست است که همه ی ما زیبایی را دوست داریم اما به چه قیمتی؟ آیا هرچه که فکر کنیم درست است و دلمان خواست و دیگران را آنطور پسندیدیم که تمایل پیدا کنیم تا مثل آنها و حتی بهتر از آنها ظاهری متفاوت داشته باشیم، منطقی است؟

ما انسان ها مخلوقاتی هستیم که فطرتاً پاک و خداجو و زیبادوست هستیم؛ لکن اگر از بزرگان دین و کتب الهی هدایت بشر و به خصوص قرآن مجید و توصیه های انبیا و ائمه ی معصوم استفاده عملی نکنیم و خدای ناکرده براساس تفسیر شخصی و راهنمایی های نادرست همنوعان از خدا بی خبر عمل کنیم نه تنها در این دنیا با شکست مواجه می شویم بلکه در سرای باقی چه نتیجه ای در انتظار ماست، خدا می داند!

همین که وارد کوچه و بازار و خیابان می شویم، مواجه می شویم با چهره های متفاوت و رنگارنگ. لباس افراد و چهره ی آنها، آرایش و پیرایش مردم و ادا و اطوار آنها، ظواهر همنوعان و رفتارشان، مراوادات و معاشرت مردم، گفتار و روابط خلق ا...