1)      وقتي والدين شما غير منطقي هستند، با آنها بحث استدلالي نكنيد؛ بلكه لبخند زده و با آنها موافقت كنيد. اين كار شما باعث مي شود تا انها احساس خجالت و گناه كنند. هنگامي كه آنها سرگرم صحبت با شما هستند، به كار ديگري مشغول نشويد؛ زيرا اين كار شما آنها را عصباني مي كند.

2)      هنگامي كه والدين شما منطقي هستند، (يعني در مورد انتظارات خود و يا يك تصميم با شما صحبت مي كنند) به آنها گوش دهيد تا حرف خود را به پايان برسانند، سپس دلايل و انتقادات خود را مطرح كنيد. آنها دوست ندارند كه شما كلام آنها را قطع كنيد؛ لذا از اين كار شما عصباني شده و ديگر به شما احترامي نخواهند گذاشت.

3)      اگر والدين شما درخواست شما را رد كردند و يا اجازه انجام كاري را به شما ندادند و يا آزادي شما را محدود كردند، نپرسيد «چرا؟» زيرا با «نه» ديگري مواجه مي شويد. به جاي آن بگوييد: «چه كاري مي توانم انجام دهم تا به درخواستم پاسخ دهيد و يا به آزادي من احترام بگذاريد؟» اشاره تأكيدي شما به اينكه «چه بايد بكنم؟» به شما نشان خواهد داد كه براي جلب رضايت والدين خود چه كاري بايد انجام دهيد.

4)      اگر والدين شما عصباني شدند، شما بر اعصاب خود مسلط بوده و آن را كنترل كنيد. بسياري از مواقع عواملي چون رئيس محل كار، مغازه دار، راننده، همسايه و  ... باعث ناراحتي آنها شده اند نه شما! بنابراين با آنها آرام برخورد كنيد و اگر فايده اي نداشت، كاري به كار آنها نداشته باشيد.

5)      گاهي اوقات والدين بي انصاف مي شوند و لابد اين كار آنها، شما را ناراحت مي كند. زماني كه يكي از شما عصباني هستيد، هيچ گاه به بي انصافي آنها انتقاد و اشاره نكنيد و سعي كنيد صبور باشيد.

6)      وقتي كه عقايد، خواسته ها و شكايات خود را مطرح مي سازيد، صدايتان را بلند نكنيد و سعي كنيد آرام باشيد. اگر فرياد بزنيد، آنها فقط صداي شما را مي شنوند؛ ولي اگر آرام باشيد، حرف هاي شما را نيز مي فهمند.

7)      هيچ گاه خود را در موقعيتي قرار ندهيد كه برنده يا بازنده باشيد. چرا كه شما يك بچه (نوجوان) هستيد؛ لذا يا شكست خواهيد خورد و يا تنبيه خواهيد شد. سعي كنيد مصالحه كرده و تفاهم داشته باشيد تا موقعيتي ايجاد شود كه هر دو طرف برنده باشيد.

8)      اگر نمي توانيد با والدين خود صحبت كنيد، يا آنها از نوع صحبت كردن شما ناراحت مي شوند، حرف هاي خود را نوشته و به صورت مكتوب و با احترام و يا غيرمستقيم به آنها بدهيد.

9)      گاهي اوقات با پدر و مادر خود به تنهايي بيرون برويد و به آنها بگوييد كه دوست داريد گاهي با آنها تنها باشيد. آنها ابتدا از شنيدن اين موضوع كمي نگران شده و گمان مي كنند كه مي خواهيد خبر ناگواري به آنها بدهيد، حتي ممكن است از شنيدن حرف هاي شما احساساتي شده و شما را در آغوش بگيرند. شما فقط تحمل داشته باشيد.

10)  وقتي كه والدين شما مشغول مطالعه و يا تماشاي تلويزيون هستند، گاهي آنها را همراهي كرده و در مورد موضوعاتي چون مدرسه، دوستان و ديگر مسائل مورد علاقه شان صحبت كنيد. آنها ممكن است در آغاز تصور كنند كه تغيير رفتار شما دليل خاصي دارد؛ ولي به تدريج اين احساس را از دست داده و شخصيت جديد شما را خواهند پذيرفت.

11)  بديهي است كه شما حاضر نيستيد به افرادي كه با شما مشاجره مي كنند يا همكاري ندارند، كمك كنيد. اگر شما هم با والدين خود چنين برخوردي داشته باشيد، آنها به شما كمك نكرده و با درخواست هاي شما موافقت نخواهند كرد. پس سعي كنيد با آنها درگير نشويد و روحيه همكاري داشته باشيد؛ مطمئن باشيد اين رفتار، به سود شما خواهد بود.

12)  هر روز از والدين خود بپرسيد: «چه كمكي مي توانم به شما بكنم؟» آنها بيشتر اوقات از شما تشكر كرده و كاري به شما واگذار نخواهند كرد و يا گاهي انجام كارهايي را از شما خواهند خواست كه ممكن است فقط چند دقيقه از وقت شما را به خود اختصاص دهد. بنابراين والدين شما از اين رفتار شما خشنود شده و خود نيز با شما همكاري خواهند كرد. شما مي توانيد با انجام برخي كارها به صورت داوطلبانه و بدون اينكه از شما درخواست كنند، موجب خوشحالي و شگفتي آنها شويد. آنها به همه خواهند گفت كه: « شما بهترين فرزندي هستيد كه يك پدر و مادر مي توانند داشته باشند.»

13)  اگر پدر و مادر شما با هم به مشاجره پرداختند، آنها را تنها بگذاريد؛ زيرا اگر شما شاهد بگومگوي آنها باشيد، با شما نيز برخورد خواهند كرد.

14)  گاهي اوقات انجام دادن كارهايي ساده و ناچيز مثل خاموش كردن لامپ ها، تميز و مرتب كردن اتاق خواب و يا آويزان كردن حوله حمام موجب مي شود تا شما بتوانيد امتيازات مهمي از آنها بگيريد: مثل رفتن به منزل دوستان، استفاده از اتومبيل آنها و يا استفاده بيشتر از تلفن ...

15)  با والدين خود صبور باشيد. به ياد داشته باشيد كه دوران نوجواني شما مرحله اي سخت براي آنهاست؛ بنابراين به آنها كمك كنيد تا با آرامش و روحيه هكاري با اين مرحله از زندگي شما برخورد كنند. بالاخره يك روز از شما تشكر خواهند كرد.

منبع: كليدهاي رفتار با نوجوانان