امروزه بسیاری از افراد در زندگی روزمره خود وابستگی بسیار زیادی به برخی از وسایل شخصی و یا امکانات زندگی و حتی شغلی و اجتماعی پیدا می کنن و نیز بعضی از رفتارها و حرکات بدنی و مسائل روحی و روانی را بر اساس عادت انجام می دن و دل کندن از این دسته عادات و وابستگیا براشون خیلی خیلی سخته!

یکی از این ابزارای روز، گوشی تلفن همراهمونه که بدجوری نفسمون بهش بند شده تا جاییکه این نکته رو یادمون میاره که «با تو بعله بی تو هرگز».

سیم کارت

البته اینو هم بگم که این مسئله فقط مخصوص ما ایرانیا نیس بلکه یه پدیده جهانیه؛ ولی خب دیگه مردم ما که قربونم برن الهی فدام شن یه جوری! مثه ندید بدیدا (خودمونیم واقعن ندیده بودیم دیگه) حمله میکنن طرف هرچی که مد میشه و میفته تو غلطک چشم و همچشمی خریدبازی و طوری شیرجه میزنن توی دیک مثه حرفه ای یا که نگووو نپرس! اون اوایل که پولدارا این بی غمای دنیا (البته از نظر مالی) هزارتا هزارتا می خریدن که دوبله سوبله بکشن رو قیمت خرید و یه شبه کلی کاسب شن، که با راه افتادن اپراتورای اولو دومو و ... و افت قیمت سیم کارت، اون بنده های از خدابیخبر یه عالمه ضرر کردن که بمونه (البته اینو میدونین که شکایت و اعتراض شونو تا سازمان ملل، شورای امنیت و دادگاه لاحه و ... هم رسوندن که نظام ایران ضد حقوق بشره!)

بعدش خط های اعتباری تالیا و ایرانسل و ایران ولو ایران وبا و همراه اولو دومو سومو ... اینا هم اومدن تو خط مقدم و طوری زدن تو سر قیمت سیمکارت که سر کوچه وو خیابون صدا میزنن: سوا کن جدا کن فقط با پنج هزارتومن! البته بعضیاشون دس شیطونو از پشت یه جوری محکم بستن که دیگه دور برنداره که فقط اون میتونه آدما رو گول بزنه و اونا رو منحرف کنه! چی جوری: شما و البته اونایی که از این دس سیمکارتا دارن خوب میدونن که دس گذاشتم رو دلشون که بدجوری خونه! (مواظب باشین رنگی نشین) آهنگ پیشواز ایام مخصوص- طرح آبی- طرح قرمز- عید تا عید- برکت- 50 ساعت مکالمه رایگان- 1000 تا S.M.S مفته و از این جور حرفای دل خوش کنک. بعدش می بینی که کلی جیبتو و یا کیفتو و یا کارتتو خالی کردن لامذهبا. برا شارژم هی باید بری کیوسکای روزنامه فروشی و باجه های فتوکپی و مغازه ها (هرکدومش رفتی مهم نیس) و نمایندگیا و بانکا و اینترنت و ... هی اسکن بدی و یه تیکه کاغذ به اندازه بلیط اتوبوس شرکت واحد که چارتا عدد و رقم چپرچولاق که با چشم غیرمسلح نمی بینیشون بگیری و بریزی تو حولقوم گوشیت. لامذهب اینقد پرخوره که دیگه خستمون کرده. اگرم اشتباهی، عشقی، از سر بیکاریو سرکاری وقت و بی وقت، نصف شب و ... زنگ زدی و مزاحمت ایجاد کردی، مهم نیست یا پارش می کنی یا فعلن خاموشش می کنی تا آبا از آسیاب بیفته و یا عوضش می کنی که گزینه سوم بهتره! مگه چقده؟

ادامه دارد...