دشمن همراه 4
مزایا و معایب
در کنار همه این موضوعات، بالاخره یه سری خوبی داره و یه سری هم بدی. برا نوجوونا که در کنار امور تحصیل، مرحله رشد جسمی و شخصیتی شون هستش، حساستره. بابا و مخصوصن مامان اینا دم به دقیقه میخان بدونن که کجایین؟ و همش دارن کنترل می کنن که نفس کشیدی؟ لقمَتو خوردی؟ دستشویی رفتی؟ تاکسی گیرت اومد؟ اَماشین پیاده شدی؟ و اَاینجور مزخرفات! (دور از جون خیلی اَپدر مادرا) انصافن قبلنا موبایل نداشتی راحت بودی یا نه؟!
غافل از اینکه تو زرنگتر از این حرفایی! طوری دورشون می زنی که خیال همه راحت. بلوتوث بازی حتی یواشکی و زیر میزی تو کلاس درس. درس و مدرک و معلم کیلو چنده؟ SMS بازی چه با اونایی که شمارشونو داری چه اونایی که ناشناسن! گوش دادن به موسیقی مجاز و غیرمجاز، تماشای کلیپ سرکاریا و فیلمای خفن و از اون صحنه داراش، بازی فرقی نمی کنه از هر نوع که باشه، استفاده از سایر امکانات مثه اینترنت و حک موبایل دیگرون، تماس و موکالمات سرکاری و مثلن اشتباهی بعدشم عذرخاهی و خدا نکنه که طرف جنس مخالف باشه بعد دوسه روز یِهو می بینی طرف زنگ می زنه و پیشنهاد دوستیتو قبول میکنه! اولش می زنی زیر همه چی، ولی دلت میخاد و فقط بر اساس اصولش، اول اولا کمی تا قسمتی ناز می کنی تا طرفو کاملن بندازی تو دام وابستگی و این حرفا! البته اینا همش یه رازه و هیشکی نباید بدونه تو با کسی از جنس نامحرم در ارتباطی (البته منظور خونواده هستش و نزدیکان) یه مرتبه می بینی کلی دوست و رفیق جمع کردی و عدد و رقم هم از دستت داره در میره که بعد کلی صحبت و پیامک که نسبت به اونا شناختی پیدا کردیشون، دونه دونه بدرنخوراشونو دکشون می کنی. حالا بماند که عکس خودت از انواع پرسنلیو قدیو دسته جمعی با دوستا و خونواده مال بچگیا و مال پارسال و عکس امسال و تازگیا که هیچ حتی عکس تک تک اعضای خونواده و فک و فامیل و دوست و آشنا رو MMS کردی و بعد چن وقت جهانی میشی؛ چون همشون میرن تو اینترنت چه به صورت اصلی و چه به صورت کارشده! مخصوصن اگه دختر باشی که جون میده برا کارکردن. به زحمتش می ارزه!
حالا چی میشه خب معلومه از درس و تکلیف و وظایف اصلی زندگی دورت می کنه، تا جاییکه وقت نمی کنی بری یه چیزی بریزی تو شکم صاب مرده ات و یا یه سر بری اتاقک رفع قضای حاجت! چراکه مدام گوشی بِهِت وصله که کی زنگی می زنه؟ کی پیام میده؟ برنامه بعدیم چیه و چی کار باید بکنم؟! آخه خلق ا.. چطوری بگم که طی تحقیقات اثبات شده گوشی موبایل برای بچه های زیر 16 ساله کلن ضرره، مخصوصن برا مغزشون که هنوز جمجمه شون ناقصه! البته ضررها و اختلالاتی که همین وسیله روز برامون به ارمغون آورده کم نیس، فکر می کنم سرطان زابودنش یعنی ولش! به درد نمیخوره و ما رو بدبختو بیچاره می کنه!
شما هم که یا دانش آموزین و یا دانشجو مثلن! آخه تو کلاس درس به جز حواس پرتی براتون هیچی نداره آقا! تمرکزتونو می گیره خانوم! درساتونو یاد نمی گیرینو دستی دستی باعث افت تحصیلی خودتون می شین! با معلم و استاد و هم کلاسیا به مشکل ارتباطی می خورین! راستی وقتی عکس و فیلمتو ببینی که در حال خارج کردن محتویات دوماغ نازنینتون هستین یا دس خودتونو رو جاهای حساس بدنتون گذاشتین و دارین باهاش یه کارایی می کنین، چه حسی بِهِتون دس میده هان؟ البته این جور کارا رو یه سری آدمای بی جنبه و بی ظرفیت انجام میدن تا چاله چوله های خودشونو پرکنن، ولی در عوض آبرو و حیثیت ما رو هم بر باد میدن، مگه نه؟ وای نتیجه اش چقد بده چون باعث اختلالات روحی- روانی- اجتماعی میشه! بعلاوه اعتیاد به موبایل آدمو از خونواده و دوستان دور می کنه، افراد رو انزواطلب می کنه، اولویت ها و اهداف بلندمدت تحصیلی و شغلی و شخصیتی ماها رو پس می زنه، دوری از موبایل و یا خاموش بودنش و یا شارژنداشتنش برامون تحمل ناپذیر می شه، وسواس پیدا می کنیم اونم هم از نوع فکری هم عملی یعنی شبانه روز الکی و یا با بی خیالی می ریم سراغ گوشیمون که ببینیم کسی بِهِمون اس نداده؟ و یا تک ننداختن؟ و فکر می کنیم که الساعه کسی باهامون کار داره! دوسوم موبایل دارا به این مشکل عصبی مبتلان! و ما رو دچار دلشوره و استرس می کنه که خبرای بدبد برسه! صدای زنگ و پیامش هم که همه رو کشته، آخه ندیدبدیدا موبایل یه وسیله شخصیه! راستی آیا اجازه میدی تا دفتر خاطراتتو و یا محتویات کیف و سامسونت شما رو بقیه ببینن؟ چرا اینقد دنبال جلب توجهین، مشکل داری اونم از نوع عاطفی، خب برو بر اساس فرمولش حل کن، نه اینکه تو کوچه و بازار و خیابون و ماشین و جلسه و عروسی و مسجد و ... تمرکز همه رو به هم بزنی که مثلن یکی بِهت زنگ زده، خب که چی؟! یکی برام تعریف می کرد که بچه ام داره حرف میاد و داره میگه: م م م مومو مو بابایل. خیلیا دارن یکیشم تو. نوبرشو که نیاوردی! آوردی؟ به بعضی از تماسا هم که جواب ندادی و یا دلت نمیخاد بدی و رد تماس زدی. صدای طرف خیلی بلنده و یا تو دلت میخاد میزاری رو بلندگو. بعضی وقتا هم بعضیا با صدای بلند با داد و فریاد حرف میزنن که یعنی صداشون نمیره و شایدم عادت دارن که بولن بولن حرف بزنن. یه سری اُمّل هم نمیدونم اَکودوم خراب آباد اومدن، همین که تو جمعی وارد می شن، مثلن آهنگ میزارن برا بقیه؛ انگار جمعیت منتظر این سوسول بود که فقط لششون رو بیارن و براشون موسیقی پخش کنن، اونم از نوع شیشه لرزونا! این جور کارا باعث رنجش دیگرون میشه و کلی نفرین و ناله میکنن چه علنی و چه تو دلشون! بعضیا هم که به ور رفتن با گوشی برا اس بازی هلاکن و انواع حرفا و جوکای مفتضح و بی ادبانه و عشقی و جنسی ردوبدل می کنن و همش دستا و چشاشون به گوشیه! یه سری هم هستن که از لحظه بیرون زدن از خونه هندزفریشونو میندازن تو گوشاشونو حس می گیرنو تا نمی دونم هر وقت که دلشون بخاد، موسیقی گوش می کننو هیچم خسته نمیشنو تازه ادعاشونه که ما سرحالیم و اینجوری پرانرژی تر به کارامون می رسیم! (خودشونو گیر آوردن) متأسفانه یه سری ازخدابیخبرم با پیشرفت علم که باید در اختیار پیشرفت امور بشر قرار می گرفت شده بلای جون و زندگی آدما، گوشی اطرافیان هرکی که باشه فرقی نمی کنه، رو حک می کنن و تموم اطلاعات محرمانه از عکس و فیلم و پیامک و شماره تلفنا و ... رو سرقت می کنن. ای لعنت به هر چی مردم آزار! اونایی که گوشی بازن، یادشون باشه تموم اطلاعات حافظه موبایل قابل بازیابیه! حتی اگه بشکونین و کاملن خراب شده باشه! خیلی از تصادفات موتور و ماشینا هم سر همین سرگرم شدن با موبایله که حواس راننده رو پرت می کنه! استفاده بیش از حد از موبایل در عقیمی و نازایی دختر و پسرای امروزی که فردا عروس و داماد می شن و قصد دارن در آینده بچه دار شن، تأثیرگذاره و مقطوع النسل خواهن شد. یه چیز دیگه اینکه موبایل باعث اختلال خوابو خوراک می شه و هزار و یک درد و مرض دیگه.
خب حالا چی می گین؟ گوشی تلفن همراه خوبه یا بده؟ من نمی گم که کاملن بی فایدَس و بی خطر. نقاط مثبت و منفی رو بذارین کنار هم. البته باید ظرفیت و مهارت استفاده از موبال رو بلد باشین طوری که نه به خودتون آسیبی وارد کنه و نه به دیگرون ضرر بزنه. البته به این خاطر از خوبیاش نگفتم که همه میدونین و برا همینم سرتونو در نیارم.