و اما یک نکته دیگر اینکه طراحان و تولیدکنندگان و عرضه کنندگان پوشاک و لباس، هر روز حریص تر از دیروز دنبال ارائه مدل جدیدتری هستند تا به هر نحو شده علاوه بر کنترل بازار و و ارائه مد روز به امرار معاش خود از طریق خالی کردن جیب مردم همت گمارند. تبلیغ رنگ سال، ارائه و گسترش مدل جدید، استفاده از نام پرآوازه برخی کشورها در اثبات کیفیت و مرغوبیت کالا، ارائه نوبرانه گران قیمت و بعد ارزان فروشی، اجرای طرح حراج با عنوان تغییر شغل و ... همه و همه بر اساس فکر و نقشه و فرهنگ پوچ استعمار جهانی و استثمار نسل جوان و نوجوان و در یک جمله انحراف انسان از حریم انسانیت می باشد. البته بنده نوعی به هیچ وجه از پوشش زیبا و تزیین جسم با پوشاک مناسب و مفید متنفر نبوده و نیستیم، لکن اسراف کاری ما و هزینه های بی مورد در زمینه پوشاک، گریبانگیر بیشتر مردم شده طوری که حسودی و چشم و هم چشمی مزید بر علت شده است. اگر پول ندارم هرطور شده تهیه می کنم و لباس دلخواه خود را می خرم. اگر خود را با دیگران قیاس بکنم، راه می افتم و بهتر از آنی را که به تن آنهاست، انتخاب می کنم و ...

یک خاطره: یکی از آشنایان پس از مراجعت از کلانشهر دردندشت تهران به وطن آبا و اجدادی خود زد به کار بوتیک لباس. اوایل که برای جذب مشتری باید با سود خیلی کم شروع می کرد. یواش یواش مشتریان شروع کردند به سفارش طرح و مدل و رنگ و نوع کالا. می گفت اگر دیروز شلوار دم پا ریش سفارش می داد، فردا دنبال دم پا زیپی بود. اگر دامن 8 ترک می خواست، هفته بعد دنبال 16 ترک بود و ... بالاخره از همین طریق ورشکست شد چراکه اجناس خریداری شده رو دستش باد می کرد و مدل قدیمی هم مشتری نداشت.

امروزه بسیاری از بوتیک های لباس فروشی فقط به تهیه و فروش لباس هایی می پردازند که مشتری پسند روز دارد و آن دسته از افراد که به دنبال لباس های مناسب و ارزشی هستند، جهت رفع نیاز خود باید به خیاطی ها مراجعه کنند که چون سفارشی است برای خریداران گران تمام می شود. راستی هیچ فکر کرده ایم که مدل های بی کیفیت روز و به ظاهر قشنگ، با چه هدفی تهیه و توزیع می شوند؟

تن آدمی شریف است به جان آدمیت                    نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

اگر مخصوصاً برای خانم ها شلوارهایی تولید می کنند که به ظاهر به شکل دو تا دامن است و حجم و اندازه ساق و ران پای شان به علت بدن نما بودن پارچه، از دور جهت تماشا بدون هزینه در اختیار علاقمندان قرار می گیرد، به چه منظوری است؟ اگر کفش و یا مخصوصاً کتانی تولید می شود که با انواع و اقسام طراحی ها به مقدسات دین اسلام توهین می شود، چه هدفی را دنبال می کنند؟ اگر مانتویی عرضه می شود که علاوه بر کوتاهی و تنگی و کشی و بدن نما بودن، یقه شان را تا بین دو سینه چاک می دهند، برای چیست؟ اگر شرتی دوخته می شود که آرم های متعدد ضدبشری مخصوصاً از پشت تماشایی است، به چه منظوری است؟ هدف از  فروش روسری ها و شال های کوتاه و بدن نما چیست؟ تولید و عرضه انبوه پوشاک اندامی با چه اهدافی صورت می گیرد؟ ایجاد نمایشگاه های عرضه لباس های زیر و به ویژه مخصوص خانم ها آن هم توسط آقایان چه چیزی را به ذهن متبادر می کند؟ و دهها سئوال و معمای حل نشده و بی پاسخ دیگر.

بهتر است برای تهیه پوشاک خود کمی دقیق و نکته سنج و تیز بین باشیم.